De Bljie Taart

6 juni 2016

Er is een reden waarom ik dit recept niet eerder op mijn blog heb geplaatst. Nu alweer een jaar geleden wilde ik een nieuwe versie van ‘Oma’s taart’ publiceren. Deze bakte ik ruim drie jaar geleden met mijn ouders, een dag voor de operatie waardoor ik een borst verloor. Maar ik was er nog niet klaar voor. De taart wachtte op het juiste moment.

Hoe kan ik iets vertellen over wat ik doormaakte gedurende de laatste twee weken van deze ‘vakantie’? Geen idee. Ik geloof dat ik er niet toe in staat ben. Ik kan het niet zomaar zeggen. Ik moet je voorbereiden, anders zou je denken dat er bij mij een draadje los zit. Eerlijk gezegd heb ik mij de laatste drie dagen inderdaad ‘gek’ gevoeld. Het heeft te maken met de afgelopen twee weken ‘vakantie’ in Italië die voor mij een openbaring zijn geweest. Ik heb dingen begrepen die al zo lang klaar lagen voor mij om begrepen te worden…

Maar als ik zeg dat iedereen is vertrouwd met conflicten, kunnen jullie het begrijpen, nietwaar? Het punt is: waar komen die conflicten vandaan? Wat dragen we met ons mee van onze geboorte, en wat hebben onze ouders ons meegegeven? Voor het eerst VOELDE ik (met mijn hart) en BEGREEP ik (met mijn verstand) dat ik conflicten meedraag die niet bij mij horen, en kon er afstand van doen. De scheiding van mijn ouders was zo’n conflict dat niet bij mij hoorde. Bovendien begreep ik dat de liefde tussen ouders en kinderen niet gebaseerd is op GEVEN en NEMEN (ik geef jou iets in de verwachting iets terug te krijgen), maar op ZIJN. Er bestaat niet zoiets als VEEL LIEFDE, of een BEETJE LIEFDE. De LIEFDE is er gewoon. Punt.

Dat was het moment waarop ik in staat was om helder naar mijzelf te kijken. En ik begreep dat ik ONGELOOFLIJK WAARDEVOL ben. Dat zeg ik met trots en zonder arrogantie. De jaren daarvoor voelde ik mij een mislukkeling. Omdat ik mijzelf niet los kon zien van mijn ouders. Begrijp me goed, ik vind mijn ouders niet mislukt, ik zie hun waarde. Maar het fundamentele probleem was dat ik een leven lang bezig was met het oplossen van hun problemen. Onnodig te zeggen dat hoe harder ik mijn best deed, hoe sterker het gevoel van falen zich opdrong. Logisch. Hoe kon ik problemen oplossen die de mijne niet waren, die zich “buiten mijzelf” bevonden?

Dit nieuwe inzicht bracht verlichting! Alle blokkades hieven zich op en in drie dagen tijd begreep ik heel veel. Het had geen betrekking op een specifieke situatie. IK DOORZAG HET MECHANISME dat ons stuurde. En door het mechanisme te begrijpen kon ik VERGEVEN. Zonder moeite, en in een oogwenk, kon ik ALLES vergeven, onvoorwaardelijk. IK VOELDE MIJ GEHEELD, TOT IN ELKE VEZEL VAN MIJN LICHAAM. Zo, nu heb ik het gezegd, het woord: HELEN. Ja, GEHEELD van wonden, GEHEELD van kanker. Nu we zover zijn, voel je vrij om door te klikken naar een andere pagina. Toe maar, het is aan jou. Maar als je ervoor KIEST om verder te lezen en mij te volgen, dan kies je ervoor om te GELOVEN. Want alleen door in je dromen te geloven kunnen ze uitkomen.

Toen ik drie jaar geleden aan ‘Oma’s taart’ begon ging het slechts om de taart :-). En had ik geen idee dat ik door het bakken op dit punt zou uitkomen. Maar belangrijker: op dat moment koos ik ervoor te geloven dat het onmogelijke werkelijkheid kan worden (toen: dat mijn ouders vredig samen zouden kunnen zijn onder dezelfde dak). Net zoals ik ruim zes maanden daarvoor – toen duidelijk werd dat ik de zeldzaamste en meeste agressieve vorm van borstkanker had – IK ERVOOR GEKOZEN HAD OM TE LEVEN. En het gevoel dat op dit moment domineert is dat ik UITVERKOREN BEN om mensen ervan te doordringen dat WE ER IN MOETEN GELOVEN! We geloven te weinig in onze dromen!!! Heb geen angst voor je eigen toekomstdromen. En als je het moeilijk hebt zoek dan niet naar een oplossing buiten jezelf, maar kijk naar binnen. Want alleen door de knoop te ontwarren red je het. En als je niet weet waar te beginnen, houd moed. De dag komt waarop je ziet dat HET ZO MOEST ZIJN.
IK GELOOF IN EEN BEDOELING, IK GELOOF IN EEN OORZAAK. Nu kan ik het hardop zeggen Elisa. De afgelopen twee weken is de oorzaak van mijn kanker mij duidelijk geworden. Ik begrijp de boodschap die de kanker mij stuurde. En die heb ik niet genegeerd maar juist gekoesterd. Waardoor ik mij geheeld voel. IK BEN NIET BANG MEER.

Nu houd ik hierover op, anders denk je werkelijk dat ik gek geworden ben. Tot slot wil ik zeggen dat verdriet een reden heeft en dat het nooit te laat is om het leven te leiden zoals jij dat wilt. Het is nooit te laat om JE OGEN TE OPENEN EN TE ZIEN. Op dat moment neemt vreugde de plaats in van verdriet, en hoe groter het verdriet, hoe groter de vreugde.

En nu komen we bij de vreugde van de vrolijke taart :-). Ik heb lang gedacht nagedacht over een naam voor iets nieuws dat ik in Nederland wil ondernemen. Ik ben er nog niet helemaal uit, maar twee maanden geleden heb ik de domeinnaam www.blijetaart.nl gereserveerd. Want als ik denk aan een gerecht dat typeert wat ik doe, dan denk ik aan taart, zoet dan wel hartig. Maar hoe dan ook ‘blij’. Door de smaak waar je blij van wordt en de gezonde ingrediënten die je lichaam goed doen. Toen ik afgelopen vrijdag zocht naar een naam voor de taart die ik net aan het bakken was met mijn moeder – ‘Oma’s taart drie jaar later’, of: ‘Moeders taart’ – realiseerde ik mij: dit is de ‘Blije taart’ waar je ziel gelukkig van wordt! Toeval of teken? Kies maar …

Ik heb de taart nu niet met mijn beider ouders gebakken, maar alleen met mijn moeder. Als een symbool van eeuwige verzoening. Ik had het graag ook met mijn vader gedaan, maar ik kan niet teveel verwachten. Mijn reis is langer dan drie jaar geleden begonnen. Hopelijk komt de verandering ten goede die ik heb doorgemaakt ook hen ten goede. En sids Ik GELOOF dan een verzoening tussen hen beiden mogelijk is, denk ik dat die dag zal komen.

Een paar dagen geleden raakte ik doortrokken van nieuwe energie uit de ruimte. Die was jarenlang, misschien wel gedurende millennia, gestagneerd. Maar nu waren we in staat om los te breken uit de ketenen die ons ondergronds hielden. Eindelijk kunnen we naar buiten, naar de grote mooie warme zon tegemoet. WE ZIJN VRIJ.

Twee dagen geleden kon ik de slaap niet vatten. Ik huilde en dacht: wauw, dit is werkelijk een mooi verhaal! Altijd al droomde ik ervan om een kookboek te schrijven. Maar nu weet ik dat ik een verhaal wil vertellen. Misschien komen het verhaal en de recepten samen :-). Als deze tekst je raakt, dan nodig ik je uit om je hart te volgen en contact met mij op te nemen.

En ondertussen geef ik je het recept voor deze taart die mijn ‘nieuwe stijl’ weerspiegelt: 100% volkoren, gezoet met zowel vers als gedroogd fruit, en zonder dierlijke vetten of proteïnen. Besef dat het veel suikers bevat, wel twee kilo appelen gaan erin! Probeer het, zoals ik mijzelf altijd voorhoudt, niet te overdrijven. Maar vandaag ken ik geen vrees voor wat extra suiker…. IK BEN NIET BANG MEER, zelfs niet voor een worst! :-).

torta-felice-01
taartbodem, ingrediënten:
450 á 500 g volkoren spelt
17 g cream of tartar (wijnpoeder, 1 zakje)
1 theelepel vanille essence
4 eetlepels “mijn appelboter” (bereiding: zie hieronder)
1 theelepel kaneel
geraspte schil van een halve citroen
snufje zout
1 eetlepel olijfolie

vulling en decoratie, ingrediënten:
c. 1,2 kg biologische appelen
c. 1 kop rozijnen
c. 1 kop gedroogde veenbessen
1 eetlepel “mijn appelboter”
1,5 theelepel kaneel
geraspte schil, en het sap, van een halve citroen
1 appel voor decoratie

“gekookte appel creme”, ingrediënten:
c. 2,5 kg appelen
c. 1,5 liter water
3 kaneelstokjes

bereiding “gekookte appel creme” (geïnspireerd door Ivy*, haar recept in het Italiaans: here)
– ontdoe de appelen van hun kern, schillen is niet nodig
– snijd de appelen in stukken en doe ze in een grote pan met 1,5 liter water
– voeg de kaneelstokjes toe en laat 4 á 5 uur koken (let op dat het niet gaat aankoeken!)
– af laten koelen als het water verdampt is en fijnmalen in de keukenmachine
– een paar weken bewaren in de koelkast alvorens te gebruiken

* Het belangrijkste verschil is de toevoeging van kaneel. Ik vind het lekker en het voorkomt pieken in de bloedsuikerspiegel.

torta-felice-03-burro-di-mele

bereiding van de taartbodem:
– meng volkorenbloem, cream of tartar, vanille essence, zout, en citroenrasp in een kom
– voeg 4 eetlepels van “mijn appelboter” toe
– aanvankelijk begon ik te kneden, maar met weinig succes; mijn moeder nam het over en en samen besloten we om een eetlepel olijfolie toe te voegen wat leidde tot een mooie gladde deegbal
– wikkel de deegbal in plastic folie en laat deze rusten

bereiding van de vulling:
– ontdoe de appelen van hun kern, schillen is niet nodig
– stoof de appelen in een pan met een theelepel van “mijn appelboter”
– voeg na 8 á 10 minuten de rozijnen, gedroogde veenbessen, een eetlepel kaneel, het citroenrasp en het sap van een halve citroen toe en laat het koken tot het sap is verdampt

decoratie (zoals mijn moeder die maakte) en bakken:
– houd een beetje van het deeg apart voor de decoratie
– rol de rest van het deeg uit en leg het in een springvorm
– snijd het overtollige deeg weg en giet de vulling er in
– snijd de appelen in dunne schijfjes en kook ze gedurende een paar minuten in een kleine pan met water

Collage-rosa-di-mele
– rol het deeg dat je apart gehouden hebt uit in de vorm van drie langgerekte ‘tongen’ (1)
– vouw de ‘tongen’ in de lengterichting dubbel en rol ze op (2)
– schik de ‘tongen’ als rozen met tak en blaadjes (3)
– 30 á 35 minuten bakken bij 180 graden

torta-felice-04

Deze taart bezegelde een afspraak tussen twee mensen om elkaar niet meer te kwetsen. En met elkaar te leven in liefde, vrede, vrijheid, vertrouwen en wederzijds respect. Door de taart samen met mijn moeder te bakken kon ik mij met haar verzoenen. En samen maakten we hem soldaat. Nu deel ik dit met jullie om te zeggen: houd moed en verlies NOOIT de hoop. Geloven in een droom is voldoende om deze waar te maken. Ik wens jullie vele positieve dromen toe…

 

Time approximately 1 hour preparation time, approximately 35 minutes baking time

Difficulty medium

Prevention and DIANA diet If you want to know more about the diet recommended by Cascina Rosa (National Cancer Institute of Milan) for women who have had breast cancer, click here (only italian). This diet is anyway suitable for all the people who want to adopt a more healthy lifestyle that will help prevent cancer and other degenerative diseases.

bye-bye salsiccia is also on facebook and very active on Instagram, please follow me for inspiration and recipe/opinion/experience exchange and if you feel like… spread the word!

 

 

 

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply